Het organiseren van activiteitenweken voor kinderen van de basisscholen in Zeist is niet iets van de laatste jaren. Al in 1946 werden er zogenaamde dagkampen georganiseerd door de Commissie Vakantie Ontspanning onder auspiciën van de Zeister Jeugd Federatie. Dit om de kinderen die niet op vakantie gingen toch in de gelegenheid te stellen de zomer op een prettige manier door te brengen. Aanvankelijk waren er aparte dagkampen voor de verschillende levensbeschouwingen, maar die tijd ligt ver achter ons.

In 1974 waren er verschillende verandering binnen de organisatie van het dagkamp, waaronder de naam. Het verouderde woord ‘dagkamp’ werd vervangen door Lobbus. Wist je dat Lobbus eigenlijk een verbasterde afkorting is van lol hebben en bezig zijn?

In de loop van de jaren zeventig werd begonnen met het organiseren van Lobbedorus. Dit was speciaal opgezet voor lichamelijk gehandicapte kinderen. Bij de start van Lobbedorus was het grote streven om een zo groot mogelijke integratie met Lobbus te verwezenlijken. Na enkele jaren hadden beide kampen een zodanig eigen karakter gekregen dat samenwerken steeds moeizamer ging. Het oorspronkelijke ideaal van integratie verdween steeds meer naar de achtergrond.

Lobbus In 1986 werd gezamenlijk opnieuw de keuze gemaakt voor integratie tussen gehandicapte en niet-gehandicapte kinderen. Dat was echter alleen te bereiken met een nieuwe opzet, waarin slechts één commissie en dus één organisatie bestond: Lobbus nieuwe stijl!

Het gaat bij de integratie natuurlijk vooral om de voordelen voor de kinderen. Voor gehandicapte kinderen is integratie ontzettend belangrijk. Om te laten zien dat gehandicapte kinderen niet zielig zijn of als kasplantjes behandeld zouden moeten worden. Ze zijn in de eerste plaats normale mensen die met alle andere mensen kunnen samenleven. Het samen laten spelen van kinderen is natuurlijk een uitstekende mogelijkheid om dat in de praktijk te laten zien. Lobbus streeft ernaar de drempels te verlagen; zowel letterlijk als figuurlijk!